Roshan Bemoon

هی تو، اون‌وَرِ دنیا
زیرِ سقفِ شبْ، تنها
چشم‌به‌راهِ یه نِشونی
خَستِهْ یی، اَمّا می‌مونی

هی تو، با چَمِدونِ بسته
با دلِ از سَفَر شِکَسته
از هَمون روزی که رَفتی
خونهْ تو سینَت نِشَسته

هی تو، با صِدایِ بارون
دور از بویِ نون و ایوون
هَر کُجا پا می‌ذاری
دِلت اِنگار مونده تو تِهرون

بینِ ما هَر چی دیواره
آخَرِش کَم میاره
تا یکی هَنوز می‌خونه
اِسمِ ما زِنده می‌مونه

رُشَنْ بمون، رُشَنْ بمون
شبْ رَد می‌شه از آسمون
دوریمْ ولی گُم نمی‌شیم
بَرمی‌گردیم به خونمون

رُشَنْ بمون، رُشَنْ بمون
دلْ نَسْپار به تَرس و جُنون
اَگه دستامون یکی بِشه
کوهَم دیگه نیست جلودارِمون

هی تو، پایِ گوشی بیدار
مُنتَظِر، با چَشمِ نَم‌دار
هَر چی گُفتن: ساکِت‌تر باش
شُد تو سینَت بُغضِه بیدار

بینِ ما هَر چی دیواره
آخَرِش کَم میاره
تا یکی هَنوز می‌خونه
اِسمِ ما زِنده می‌مونه

رُشَنْ بمون، رُشَنْ بمون
شبْ رَد می‌شه از آسمون
دوریمْ ولی گُم نمی‌شیم
بَرمی‌گردیم به خونمون

رُشَنْ بمون، رُشَنْ بمون
دلْ نَسپار به تَرس و جُنون
اَگه دستامون یکی بِشه
کوهَم دیگه نیست جلودارِمون

اَگه خَسته‌ای، بِمون
اَگه دوری، بِخون
اَگه خاموشی، بِدون
ما هَنوزیم… هَنوز

رُشَنْ بمون، رُشَنْ بمون
شبْ رَد می‌شه از آسمون
دوریمْ ولی گُم نمی‌شیم
بَرمی‌گردیم به خونَمون

رُشَنْ بمون، رُشَنْ بمون
دلْ نَسپار به تَرس و جُنون
اَگه دستامون یکی بِشه
کوهَم دیگه نیست جلودارِمون

هی تو، اون‌وَرِ دنیا
این صِدا رو تنها نَذار
رُشَنْ بمون
رُشَنْ بمون