Shoore Portaghali

پوستِ صبحو بزن کنار
آفتاب افتاده رو پیشونیت
کاپشنِ چرمیِ ارزون
بوی سیگار تو مهمونیت

شورِ پُرتِقالی
می‌ریزه توی گلو
می‌چسبه به روحم
می‌پیچه تو حموم

شورِ پُرتِقالی
تلخ و روشن و داغ
داد داد تا شب بشه
بِلَرزه لوستِرِمون

گفتی حوصله‌ت سر رفته
گفتم: «پاشو، کفشاتو بپوش»
آبِ میوه رو لبات
می‌ریزه، می‌خنده، نوش!

شورِ پُرتِقالی
می‌ریزه توی گلو
می‌چسبه به روحم
می‌پیچه تو حموم

شورِ پُرتِقالی
تلخ و روشن و داغ
داد داد تا شب بشه
بِلَرزه لوستِرِمون

دستا بالا، نور و دود
پوستِ پُرتِقال رو زمین
یه فریادِ بی‌حد و مرز
باز هم می‌خوایم همین، همین

شورِ پُرتِقالی
می‌ریزه توی گلو
می‌چسبه به روحم
می‌پیچه تو حموم

شورِ پُرتِقالی
تلخ و روشن و داغ
داد داد تا شب بشه
بِلَرزه لوستِرِمون